Ik had nooit zoveel met Blur. Tuurlijk, ik kende Song 2 maar al te goed van de Fifa ’98. Ook zette ik jarenlang het intro in, als ik met mijn eerste bandje Oblivian moest optreden. De zaal ging gegarandeerd los. Verder kende ik dat super catchy liedje Boys and Girls en die ene clip met dat pakje melk. Maar toch ben ik nooit écht door Blur gegrepen. Nooit heb ik overwogen een album van ze te kopen, zelfs niet als dit een Mega Deal of een andere aanbieding was. Persoonlijk was ik meer van de Oasis […]